Recensie | Uiteengespat - Yvonne van Baaren

Met Uiteengespat neemt Yvonne van Baaren de lezer mee in een verhaal over het verlies van een kind, schuldgevoel, liefde en de gevolgen van orgaandonatie. Wanneer de jonge Dominic na een verkeersongeval hersendood wordt verklaard, stort de wereld van zijn ouders Valerie en Rafael en broer Boris volledig in. Wat volgt is een emotionele zoektocht door rouw, verwijdering en de vraag hoe je verder moet leven wanneer een deel van je gezin is weggevallen.

Wat direct opvalt, is het originele uitgangspunt. Er verschijnen regelmatig romans over verlies, maar orgaandonatie speelt zelden zo'n prominente rol als hier. De vraag wat er gebeurt wanneer een deel van iemand letterlijk voortleeft in anderen vormt een interessante rode draad door het verhaal. Vooral de wanhoop van Valerie wordt invoelbaar beschreven. Haar verlangen om te weten wie de organen van haar zoon heeft ontvangen komt voort uit een diepe behoefte om ergens nog een verbinding met Dominic vast te houden. Juist daardoor wordt ze een geloofwaardig personage, ook wanneer haar keuzes niet altijd sympathiek overkomen.

De beeldende schrijfstijl van Yvonne van Baaren zorgt regelmatig voor mooie passages. Tegelijkertijd leek de auteur soms zo gericht op fraaie formuleringen en diepgaande reflecties dat de eigen stem van de personages wat naar de achtergrond verdween. Vooral Boris kwam geregeld ouder en wijzer over dan ik op basis van zijn leeftijd geloofwaardig vond.

De roman wordt verteld vanuit meerdere perspectieven. Dat zorgt voor afwisseling en laat zien hoe één tragedie verschillende levens raakt. Vooral Boris vond ik een interessant personage. Als broer bevindt hij zich in een moeilijke positie tussen zijn eigen verdriet en de steeds groter wordende afstand tussen zijn ouders. Zijn worsteling met loyaliteit en verlies behoort voor mij tot de sterkere onderdelen van het boek.

Toch kende het verhaal voor mij ook een aantal minder sterke kanten. Regelmatig had ik het gevoel dat gebeurtenissen wel erg toevallig samenvielen. Verschillende verhaallijnen raken op een manier met elkaar verweven die soms meer aanvoelde als een bewuste constructie van de auteur dan als een natuurlijke ontwikkeling van het verhaal. Daardoor verloor het verhaal voor mij af en toe iets van zijn geloofwaardigheid.

Daarnaast vond ik de rol van Rafael opvallend onderbelicht. Juist omdat hij als vader van Dominic én bestuurder van de auto zo'n cruciale rol speelt binnen de tragedie, had ik graag meer inzicht gekregen in zijn gedachten, schuldgevoelens en verwerking. Lange tijd blijft hij vooral zichtbaar door de ogen van anderen. Dat voelde voor mij als een gemiste kans, omdat zijn perspectief het verhaal meer nuance en diepgang had kunnen geven.

Ook het einde liet mij met gemengde gevoelens achter. Waar de auteur uitgebreid de tijd neemt voor de opbouw van het verdriet en de gevolgen van het verlies, worden sommige ontwikkelingen richting het slot relatief snel afgehandeld. Daardoor bleef ik met vragen achter en voelde het einde voor mij wat afgeraffeld.

Desondanks is Uiteengespat een roman met een sterk emotioneel hart. De auteur laat overtuigend zien hoe een groot verlies niet alleen verdriet veroorzaakt, maar ook bestaande scheuren binnen een gezin blootlegt. Naarmate de tijd verstrijkt groeien de gezinsleden steeds verder uit elkaar, ieder gevangen in zijn eigen manier van rouwen. 

Titel: Uiteengespat

Auteur: Yvonne van Baaren

Uitgeverij: Boekscout

Genre: Roman

Aantal pagina’s: 148

Verschijningsdatum: mei 2026

Dit blog bevat affiliate links. Als je via deze links iets koopt, ontvang ik een kleine commissie zonder extra kosten voor jou