Recensie | De zoon - Anne van Zwieten

Sommige boeken draaien niet alleen om gebeurtenissen, maar vooral om wat er vanbinnen gebeurt. De zoon van Anne van Zwieten is zo’n boek. Het is een verhaal over afkomst, adoptie, liefde, verlies en de voortdurende zoektocht naar wie je eigenlijk bent wanneer je nooit helemaal hebt geweten waar je vandaan komt.

Winalt is acht jaar wanneer hij hoort dat hij geadopteerd is uit een kindertehuis in Wenen. Hij heeft slechts één foto van zichzelf als baby, met daarop alleen de handen van een volwassene zichtbaar. Vanaf dat moment lijkt er iets in hem wakker te worden wat nooit meer helemaal verdwijnt: een onbestemd gevoel, als een zware steen die hij voortdurend met zich meedraagt.

Die innerlijke onrust voel je als lezer direct. Anne van Zwieten schrijft op een manier waardoor Winalt meteen tot leven komt. Je ziet hem bijna voor je, voelt zijn verwarring en begrijpt hoe diep die vragen over afkomst en identiteit in hem verankerd raken. De auteur heeft een toegankelijke, beeldende schrijfstijl die soms bijna poëtisch aanvoelt. Vooral de metaforen zijn erg sterk. Zinnen blijven regelmatig hangen omdat ze precies weten te verwoorden wat iemand vanbinnen voelt.

Wat mooi is aan dit verhaal, is dat het niet alleen draait om de letterlijke zoektocht naar biologische ouders, maar ook om een innerlijke zoektocht. Winalt zoekt voortdurend naar houvast, naar een plek waar hij zich thuis kan voelen. De zee speelt daarin een belangrijke symbolische rol. Als kind was hij al gefascineerd door water en later wordt de zee zijn toevluchtsoord, zijn vrijheid, maar tegelijkertijd ook zijn manier om weg te vluchten van alles wat dichtbij komt.

Zijn relatie met Eline vormt een belangrijk onderdeel van het verhaal. Zij probeert hem werkelijk te bereiken, maar loopt daarbij steeds vaker tegen muren op. Eén van de mooiste zinnen uit het boek komt van Eline:

“Jij hebt hele sterke vleugels, maar met die vleugels is er ook het risico dat je te gemakkelijk uitvliegt, te ver van huis gaat.”

Die uitspraak vat Winalt eigenlijk perfect samen. Hij verlangt naar verbondenheid, maar zodra iemand echt dichtbij komt, ontstaat er onrust. Dat maakt hem een ingewikkeld personage. En eerlijk gezegd ook geregeld frustrerend.

Want hoewel er in het begin veel empathie voor hem is, begon dat later langzaam te kantelen. Winalt blijft vaak hangen in melancholie en zelfmedelijden. Hij trekt zich terug, vlucht de kroeg in, houdt geheimen achter voor Eline en maakt uiteindelijk keuzes waardoor je als lezer echt respect voor hem verliest. Tegelijkertijd is dit ook knap gedaan van de auteur, omdat Winalt daardoor menselijk blijft. Hij is absoluut geen perfect hoofdpersonage.

Wat mij persoonlijk iets minder lag, was dat de melancholie zich na verloop van tijd wel erg bleef herhalen. Winalt blijft lang worstelen met dezelfde gevoelens van leegte, afwijzing en ontworteling. Hoewel dat psychologisch gezien goed past bij zijn achtergrond, had het verhaal voor mij af en toe iets meer variatie of lucht mogen krijgen.

Toch blijft De zoon boeien. Vooral omdat de roman veel meer is dan alleen een verhaal over adoptie. Het gaat over basisvertrouwen, bestaansrecht, familiebanden en de vraag of liefde werkelijk onvoorwaardelijk kan zijn. Sommige passages zijn daarin echt prachtig geschreven. Bijvoorbeeld wanneer Winalt zich afvraagt waarom hij het zo moeilijk vindt om iets waardevols te ontvangen en vervolgens ook echt te omarmen.

De zoon is een emotionele en gelaagde roman over een man die zijn hele leven probeert thuis te komen — bij anderen, maar vooral bij zichzelf.

Over de auteur

Anne van Zwieten is auteur, columnist en maatschappelijk ondernemer. Eerder verschenen van haar hand onder andere Keerpunt, De setspeler en de psychologische thriller Vleugellam. Daarnaast schreef ze verhalenbundels over haar meervoudig gehandicapte dochter. 

Met De zoon schrijft Van Zwieten een indringende roman over adoptie, afkomst en identiteit. Het verhaal is gebaseerd op het leven van iemand die heel dicht bij haar staat, wat de roman een extra persoonlijke lading geeft.

Titel: De zoon

Auteur: Anne van Zwieten

Uitgeverij: September

Genre: Roman

Aantal pagina’s: 238

Verschijningsdatum: maart 2026
 

Dit blog bevat affiliate links. Als je via deze links iets koopt, ontvang ik een kleine commissie zonder extra kosten voor jou.